Calabrië is een ongerepte regio in het diepe zuiden van Italië, in de punt van de laars, bijna geheel omringd door twee zeeën. Het landschap, met op veel plaatsen machtige rotsen die uit de zee omhoog rijzen, is bijzonder indrukwekkend. De dichter Gabriele D’Annunzio noemde de kust bij Reggio Calabria niet voor niets ‘de mooiste kilometer in Italië’.

Popilia Resort****

Catanzaro stond ook wel bekend als ‘de stad van de drie V’s’: de V van San Vitaliano (de patroonheilige van de stad), de V van vento (vanwege de constante aanwezigheid van een flinke zeewind) en de V van velluto, het fluweel dat hier al sinds de Byzantijnse tijd geproduceerd wordt. In het wapen van de stad Catanzaro schitteren geen twee zeeën, maar drie heuvels: de Colle di San Trifone (tegenwoordig de wijk San Rocco), de Colle del Vescovato (het huidige Piazza Duomo) en de Colle del Castello (tegenwoordig San Giovanni).

Nabij Catanzaro vind je een van de kortste stukjes kustlijn, de Costa degli Aranci, de Sinaasappelkust, in de Golf van Squillace. De golf dankt zijn naam aan het stadje Squillace, dat aan de voet ligt van een kasteel uit het jaar 1044. Squillace kent een rijke geschiedenis en is al sinds de middeleeuwen bekend om de karakteristieke ceramiche ingobbiate: keramiek dat naar Byzantijns gebruik met een kleiachtige substantie wordt gedecoreerd. Andere wondermooie kusten vind je terug in Isca sullo Ionio. Hier kun je de vijgenbomen ruiken en het blauw van de zee zien schitteren. Je zult versteld staan van het sprankelende wit van het zand en het turquoise-blauw van de zee.

Olijfbomen en vijgencactussen sieren de kaap bij Stalettì. Het plaatsje stamt uit lang vervlogen tijden; bij een archeologische vindplaats liggen de resten van een Griekse stad uit de zesde eeuw voor Christus. In het oude centrum staan de Chiesa Madre, die stamt uit de vroege middeleeuwen, en de kerk van de Frati Minori. Deze laatste kerk is bijzonder omdat de relikwieën van San Gregorio il Taumaturgo, de heilige Gregorius de Weldoener, er bewaard worden. Stalettì zal je wederom versteld doen staan door de keuze aan prachtige stranden van superfijn zand of kleine kiezeltjes, aan een kristalheldere zee. Het beroemde strand van Copanello di Stalettì, waar zand en rotsen elkaar afwisselen, is zeker een bezoekje waard.

Soverato, ‘de parel van de Ionische Zee’, is een van de meest geliefde badplaatsen in Calabrië. Niet alleen de zee is er prachtig, ook het stadje zelf zal je verbazen – niet in de laatste plaats vanwege de hoeveelheid kunstschatten. Zo vind je in de Chiesa Matrice di Santa Maria Addolorata een van de belangrijkste zestiende-eeuwse beeldhouwwerken van Zuid-Italië: een Pietà van de hand van Antonello Gagini. Maar ook op en rond het strand is het hier goed toeven: aan de boulevard liggen talloze lidi met prima voorzieningen, waar je een heerlijke dag aan zee kunt doorbrengen.

Het dorpje Olivadi mag je niet missen. Het telt slechts iets meer dan vijfhonderd inwoners, die je allerhartelijkst begroeten als je door de straatjes slentert. Bezoek het karakteristieke kerkje Chiesetta del Crocifisso, waar een houten kruisbeeld hangt in Napolitaanse stijl, vervaardigd in de achttiende eeuw. Of het Teatro Sant’Elia, gebouwd op de resten van de Chiesa Matrice, die verwoest werd tijdens de grote aardbeving van 1905. Wil je een keertje wat anders dan een dagje aan zee, dan hoef je hier niet ver te zoeken: Lago Zimbe wordt omringd door bossen.

De naam Guardavalle (letterlijk: ‘wachter over het dal’) slaat terug op de uitkijkfunctie die het stadje in de zestiende eeuw had, toen de Calabrese kust nog onveilig werd gemaakt door piraten. Van de oude torens zijn door de grote aardbeving in 1905 helaas alleen nog ruïnes over, maar Guardavalle biedt genoeg moois voor natuurliefhebbers. Wie de paden langs het dal volgt ontdekt veel bijzonder natuurschoon, zoals de waterval van Guardavalle en de Marmarico-waterval bij Bivongi.

Dat Calabrië meer te bieden heeft dan alleen zee en strand, bewijst het onherbergzame en mysterieuze Parco Nazionale dell’Aspromonte, een uitloper van de Apennijnen, een natuurschat die zijn weerga niet kent. Aspromonte betekent letterlijk ‘ruige berg’, een terechte naam voor dit ongerept natuurgebied. Aan de Ionische Zee-zijde van het park vind je hoge woeste bergtoppen van bijna tweeduizend meter hoogte, met talloze grotten, kloven en watervallen. In lager gebieden worden deze afgewisseld met fiumare, brede rivierbeddingen vol grind, en zeldzame rotsformaties. De Tyrreense Zee-zijde wordt overwoekerd door weelderige loof- en beukenbossen. Tot de afwisselende vegetatie behoort ook de bergamot, een citrusvrucht die onder meer gebruikt wordt voor parfums, crèmes en thee en qua smaak het midden houdt tussen een bittere sinaasappel en een limoen. Het Parco Nazionale dell’Aspromonte heeft daarnaast een zeldzame dierenpopulatie. Er leven hier nog veertig wolven, die zich slechts op uiterst zeldzame momenten laten zien. Als je geluk hebt, kun je naast een haviksarend ook een wilde kat of beren spotten. Tussen al dat natuurschoon liggen charmante dorpjes met schitterende vergezichten, maar ook voormalige spookdorpjes, zoals Pentedattilo, waar langzaam weer een nieuwe gemeenschap ontstaat.